08/05/2017 ΣΕ στην Ενέργεια Αττικής Βοιωτίας Εύβοιας Κορινθίας (Κάλεσμα στην Απεργία #17MGr #ergnews)

Σωματείο Εργαζομένων στην Ενέργεια Αττικής Βοιωτίας Εύβοιας Κορινθίας

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ την ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΜΑΗ

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ και ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ του ΠΑΜΕ

ΑΘΗΝΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ στις 10 π.μ. – ΕΛΕΥΣΙΝΑ: ΠΛΑΤΕΙΑ ΗΡΩΩΝ στις 10 π.μ. –  ΛΑΥΡΙΟ: ΑΓΑΛΜΑ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΩΝ στις 10.30 π.μ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Τις επόμενες μέρες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ φέρνει στο κοινοβούλιο πακέτο μέτρων τα οποία θα πλήξουν ακόμα περισσότερο εργαζόμενους και συνταξιούχους! Πρόκειται για ένα 4ο μνημόνιο, το οποίο θα σημάνει νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση, μεγαλύτερα φορολογικά βάρη, χτύπημα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Αυτές είναι οι απαιτήσεις των εργοδοτών.

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης για δήθεν «αντίμετρα» που θα εξισορροπήσουν τα δυσβάσταχτα μέτρα είναι κοροϊδία στα μούτρα του ελληνικού λαού και προκαλούν οργή! Πρόκειται κυρίως για προπαγανδιστικά κόλπα της κυβέρνησης στην προσπάθειά της να χρυσώσει το χάπι. Τα όποια αντίμετρα θα εφαρμοστούν μετά το 2019  και μόνο αν πιαστούν οι στόχοι των πλεονασμάτων ενώ σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να καλύψουν στο ελάχιστο τα όσα έχασαν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια. Για παράδειγμα με τη μείωση του αφορολόγητου και των συντάξεων, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι θα χάσουν ένα μηνιάτικο. Τι εννοεί η κυβέρνηση όταν λέει ότι «είμαστε έτοιμοι να εισέλθουμε σε τροχιά ανάπτυξης»; Θα σταματήσει μήπως να ματώνει ο λαός; Στο μυαλό τους έχουν την ανάπτυξη για τα κέρδη των εργοδοτών. Ανάπτυξη, από τη μία σημαίνει ζεστό χρήμα για επενδύσεις, φοροελαφρύνσεις, τσάμπα εργατικό δυναμικό για τους καπιταλιστικούς ομίλους και από την άλλη μισθοί και συντάξεις πείνας, φόροι και χαράτσια!

Στον κλάδο της ενέργειας, η επίθεση γίνεται πιο συγκεκριμένη. Κάτω από την ανάγκη και την πίεση να επενδυθούν στάσιμα κεφάλαια σε κερδοφόρες δραστηριότητες, υλοποιείται η πλήρης ιδιωτικοποίηση μεγάλων στρατηγικών επιχειρήσεων στον κλάδο. Σε λίγες μέρες θα έχουν καταλήξει οι διαγωνισμοί του ΤΑΙΠΕΔ για επιλογή στρατηγικών συμβούλων που θα φέρουν σε πέρας την ιδιωτικοποίηση σε μια σειρά επιχειρήσεις. Τα ΕΛΠΕ, η ΔΕΠΑ, ο ΔΕΣΦΑ βρίσκονται σε αυτή τη διαδικασία. Κορωνίδα στις διαπραγματεύσεις κυβέρνησης – δανειστών ήταν η απευθείας πώληση λιγνιτικών ηλεκτροπαραγωγών μονάδων της ΔΕΗ, ενώ έπεται συνέχεια και με την πώληση υδροηλεκτρικών μονάδων.

Τα κεφάλαια που θα επενδυθούν, θα επιδιώξουν τη μέγιστη κερδοφορία. Αυτό θα αυξήσει την τελική τιμή των ενεργειακών προϊόντων, κι έτσι θα επιβαρυνθεί πρόσθετα η λαϊκή οικογένεια. Έχουμε εμπειρία από τη μέχρι σήμερα πορεία της απελευθέρωσης της ενέργειας. Αρκεί να δει κανείς πόσο αυξήθηκε συνολικά τα τελευταία χρόνια το ποσό που βγαίνει από την τσέπη των εργαζομένων για να πληρωθούν οι λογαριασμοί του ρεύματος. Πότε αυξάνεται ο ένας φόρος, πότε ο άλλος, πότε η τιμή της κιλοβατώρας και διάφορα άλλα τέλη που συμπεριλαμβάνονται στους λογαριασμούς. Χαρακτηριστικό είναι το ΕΤΜΕΑΡ (τέλος που πληρώνουμε για τις ΑΠΕ και την περιβόητη «πράσινη ανάπτυξη»), το οποίο σημείωσε αύξηση από 0,3 € το 2010 σε 25 € το 2017 για κάθε 1000 kWh. Στο ίδιο διάστημα, τα τιμολόγια του ρεύματος αυξήθηκαν κατά 48,5%.

Βέβαια, στο κυνήγι της κερδοφορίας δεν θα μείνουν αλώβητοι οι εργαζόμενοι στον κλάδο. Οι εργοδότες θα επιδιώξουν τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης. Ήδη έχουμε γνωρίσει τη διεύρυνση της υπεργολαβίας. Είναι καθεστώς πλέον και θα επεκταθεί ακόμα παραπέρα, η δουλειά μέσω εργολάβων. Μέσω της εργολαβίας οι εργοδότες πετυχαίνουν να καταργούν τις ΣΣΕ, να έχουν εργαζόμενους με λιγότερα δικαιώματα και μικρότερο μισθό από αυτούς που δουλεύουν με σχέσεις αορίστου χρόνου, να τους έχουν σε μια μόνιμη αγωνία, υπογράφοντας ετήσιες, τρίμηνες και μηνιαίες συμβάσεις. Όλη αυτή η κατάσταση συμπαρασύρει προς τα κάτω και τους μισθούς εργαζομένων με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Φυσικά, οι εργοδότες δεν παραιτούνται και από την προσπάθειά τους για εντατικοποίηση της εργασίας, δηλαδή να βγαίνει ο ίδιος όγκος δουλειάς με λιγότερους εργαζόμενους.

Συνάδελφοι, σήμερα φαίνεται πιο ξεκάθαρα πού οδήγησε η παρέμβαση του εργοδοτικού συνδικαλισμού για τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι λογικές της αποδοχής του «μικρότερου κακού», της «μερικής ιδιωτικοποίησης», των «κόκκινων γραμμών» για διατήρηση του μάνατζμεντ από το Δημόσιο, αποδείχθηκαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η είσοδος των ιδιωτών στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας με το Νόμο 1914 το 1990 (στήριξαν ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΣΥΝ) προδιέγραφε το σημερινό αποτέλεσμα.

Καμία εμπιστοσύνη στις συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ, καμία εμπιστοσύνη σε Ομοσπονδίες όπως τη ΓΕΝΟΠ και πρωτοβάθμια Σωματεία του κλάδου που στηρίζουν την ανταγωνιστικότητα και βάζουν πλάτη στις ιδιωτικοποιήσεις. Μπορεί να βγάζουν κραυγές εναντίον τους, αλλά στην πράξη αναπαράγουν λογικές όπως «δεν υπάρχει άλλος δρόμος», «τι να κάνουμε τώρα».

Δεν είναι «μια μπόρα που θα περάσει»

Δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε

Στους αγώνες βρίσκεται η λύση!

Στους αγώνες για μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους. Για ΣΣΕ που κατοχυρώνουν δικαιώματα και κατακτήσεις για το σύνολο των εργαζομένων. Για την κατάργηση του θεσμού της εργολαβίας. Κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.

Στον αγώνα για αποκλειστική δραστηριότητα δημόσιων – κοινωνικών επιχειρήσεων, που θα εξυπηρετούν την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών, όχι επιστρέφοντας σε ένα μοντέλο κρατικής επιχειρηματικής δράσης στην ελεύθερη αγορά, όπου το κράτος λειτουργεί προς όφελος της κερδοφορίας του κεφαλαίου, αλλά προχωρώντας μπροστά, σχεδιάζοντας τη δική μας οικονομία. Για να μην είναι το πετρέλαιο, η βενζίνη, το φυσικό αέριο και το ρεύμα εμπόρευμα, αλλά ενεργειακά αγαθά που θα έχουν όλοι πρόσβαση.

Στους αγώνες για να μην περάσουν τα σχέδια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, για τη «γεωστρατηγική αναβάθμιση» της χώρας, που ισοδυναμεί με συμμετοχή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Για να μη γίνουμε κρέας στη μηχανή του πολέμου που ταΐζει τα κέρδη του κεφαλαίου.

Συνάδελφοι, γίνετε μέλη στο Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας!

Για να περιφρουρήσουμε τα δικαιώματά μας σε κάθε χώρο δουλειάς, μπαίνοντας μπροστά στην οργάνωση της πάλης με όλες τις μορφές για κάθε πρόβλημα, μικρό ή μεγάλο, παλεύοντας για να συσπειρώσουμε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, για να μπορεί ο αγώνας μας να έχει αποτελέσματα.

08/05/2017

Comments are closed.